Շահագրություն
"Միտերը մեզ պատմում էին, թե ինչ էին անում, թե ինչպես էին դա անում: Բանե, ճշմարիտ ասածքով, այն ներկայացված էր որպես երեքշապիկ մեր երեխաներին -- այն, ինչ էի պատմում մեր միտերը, այն ներկայացված էր որպես երեքշապիկ մեր երեխաներին, ինչպես եթե մենք էրինք երեքշապիկում," Վիկտորիա Տևանյան հիշում է Օգոստոսի 23-ին Տիգրան Պասկևիչյանի հետ տարածված հրավերակում:
Տևանյանը ծնված էր Բեգում Սարովի գյուղում Ադրբեջանի ՍՈՇ-ում, դասավարձից հետո ամուսնանում էր և տեղափոխվում էր Եվլախի: "Մեր չորս երեխան տարածված էր այնտեղ -- Եվլախում: Ամենից 1988-ից սկսած, այդ խառնաշփոթում սկսվեց, այդ պատերազմը," նա ասում է:
Սերնակից ընտանիքի վտանգության զգայուն տևանյաններին տեղափոխվել էին Չայալու գյուղում Ղարաբաղում Մարտակերտի տարածքում: "Մենք գնացինք Չայալու, մենք երկու կամ երեք ամիս պահ էինք իմ քրոջ տունում, հետո մենք գնացինք տուն գնել Չայալու, մենք գնացինք տուն գնել, մենք էինք այնտեղ մնում, մինչև մենք մի անգամ տեղափոխվեցինք այնտից -- մենք տեղափոխվեցինք Չայալու 1992-ից, մենք գնացինք Մատաղիսին:" Մատաղիսից Հաթերկին, Հաթերկից Ստեփանակերտ, Ստեփանակերտից Չարենցավան -- ընտանիքի կես 1990-ականներին տեղափոխումների գեոգրաֆիկական ժամանակագրությունը ընդհարում է հաջորդական տեղերը, որոնք գտնվում են փակցված հայկական վերահսկողության տարածքում:
Չարենցավանի տանը սակայն, ընտանիքի վերջին կանգնած տեղ չէր: պատերազմի սկսածից տևանյանները տեղափոխվել էին Բերդзор -- Լաչինի երթևեկության քաղաքին, որը տարածված էր որպես հիմնական դարպաս Ղարաբաղում և Հայաստանի Հանրապետության միջև: "Մենք էինք առաջին բնակավայրերը: Մենք շատ դժվարություններ ենք ընդունել Բերդзорում էլ -- այն չէր նման թափված կարմիր տորթը: Հետո մենք, թե ինչ ասել, բոլորը կազմեցինք, թե ինչ ասել, բոլորը կազմեցինք, տունը կազմեցինք," նա ասում է:
Երեսունյին ՏասնՎեց Տարի Բերդзорում
Թևանյանները բերդзорում ապրել են երեսունյին տասնվեց տարի. Ամսաթիվը դրանք գտնում է ներկայիսում 1994-ի հետո գերվեհաշրջանային Լեռնային Ղարաբաղի հնարավորությունների ստուգման կենտրոնում — տարիներին, երբ այս կապիտալը եղել է հիմնական հայ կառավարված բնակչության կենտրոն Լաչինի երթևեկում, և կյանքային գալարը, որը կապում էր գործող Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունը Հայաստանի Հանրապետությով:
2020թ. 44 օրով տակtika և իր հետևանքները առաջացրել են երկրորդ կյանքային շրջանը: Նոյեմբերի 2020թ. երեքերկրում գերվեհաշրջանը սկզբում պահել է Լաչինի երթևեկումը Ռուսաստանի գերակշության պաշտպանության ներքո, բայց հետևանքում գալող երկուհինգ տարիներին երթևեկության ստրատեգական և կառավարական կարգը փոխվել է այնպիսի եղանակներով, որոնցից վերջում առաջացրել է հայ բնակչությանը Բերդзорից ստիպված հեռավորումը: Թևանյան ընտանիքը մաս է եղել այդ լայն բնակչության հեռավորումից:
Իմ ընտանիքը Բերդзорից հետո վերադարձել է Չարենցավանը: 1988թ. սկիզբնված շրջանը — հեռավորում սովետական Ադրբեջանական գյուղից, չորս հաջորդական տեղափոխում Ղարաբաղի տարածաշրջանից, երեսունյին տասնվեց տարի կայունում Բերդзорում, ապա 2020-2023թ. շրջանը հեռավորումը ստիպեցել է Հայաստանի Հանրապետության տարածաշրջանը — այդ փաստաթղթերը ներկայացնում են լայն հայ հեռավորված բնակչության կողմից գրանցված կյանքի ճանապարհերից, որոնց համախմբագիրական փորձը սահմանում է 2023թ. հետո գերվեհաշրջանային հնարավորությունների միջավայրը:
Զմրույցային Փափոնը
Զրույցի ստեղնաշարը. "Դուք ունեք հուշում որևէ մերժում վերադառնալը" - հարցնում է Պասկևիչյանը. Հարցումը. "Ունեմ հուշում, որ նրանք կհետևեն այն - ամեն ինչ, Ղարաբաղը մեր է. Ամեն ինչ, Արցախը մեր է. Մենք պատրաստ ենք գնալ Արցախում. Ես փափոն եմ կատարել - ես կգնամ զմրույցով. Ես ունեմ շատ մեծ հուշում որ մենք վերադառնալու ենք. Նույնիսկ եթե ես չեմ գնալ, իմ երեխաները գնալու են իրենց հայրենիշնորհին."
Վերադառնալը զմրույցով ("ոտաբոբիկ" - զմրույցով) արտասանել է հայկական ռետորիկայի տարբերակում, որը ներկայացնում է ամենաբարձր անձնական կատարումը փափոնված գործողության վերջին իրականացմանը. Ստեղնաշարը հիմնված է ռելիգիոզական և ֆոլկլորային տարբերակում զմրույցով հայց, որը արտացոլում է ամենաբարձր անձնական կարգավիճակը ապագա գործողությանը. Վիկտորիա Տևանյանը այս տարբերակի օգտագործումը, հետ 2023-ի հետո հայկական տեղափոխված բնակչությանը, դիրքում է նրա տեղեկատվությունը, թե ինչպե՞ս գործում են անձնական տեղափոխվածները քաղաքական և գոյատև ձերմաստիճանը վերադառնալու հետ:
"Նույնիսկ եթե ես չեմ գնալ, իմ երեխաները գնալու են" ստեղնաշարը բազմաթեակային ընդարձակում է փափոնը. Ստեղնաշարը ընդունում է, որ վերադառնալը կարող է գերազանցել խոսողի կյանը, իսկ փափոնը փոխանցել հաջորդ սերունդին. Բազմաթեակային վերադառնալու փափոնները, համեմատաբանական տեղափոխվածների գրականության մեջ, են ամենապատկեր նշանատառը կայուն համայնքական ինքնությունը կորցրած հայրենիշնորհում ժամանակակիցերի, որոնք գործում են կառուցվածքային քաղաքական հետևանքերը ստացող և սկզբնական յուրիշդների համար:
Հատուկ Պատկերումում Փոլիկայական Քաղվածքը
Վիկտորիա Տևանյանի ձեռնարկումը ներկայացված է հունիսի -- հուլիսի 2026-ի հայաստանի ընտրությունների քաղվածքում քաղվածքային քաղվածքում։ Քաղվածքը ներառում է մեծ մասը քաղվածքագրական տարբերակների մասին քննություններում՝ հետո 2023 թվականի հայ-ադրբեջանական լուծումը (Տատուլ Հակոբյանը հայտարարել է իր հունիսի 22-ի հարցրատարումում, որը OWL բաժանորդագրված է), հնարավոր 300,000 ադրբեջանական ընտրողների վերաստեղծումը հայկական տարածաշրջանում (այս նույն հարցրատարումում է բերված), և ավելի լայն հարցը, թե ինչպիսի ձևով Հայաստանի Հանրապետության կառավարման հաստատությունները մշակում են Արցախի իշխանության կորստը։
Ամենակարևոր ձեռնարկումը տալիս է փորձը, որը հարմար է վերլուծել երկարատար քաղվածքային դիրքերը։ Փոլիկայական կառուցվածքը, որը մտածում է հետո 2023 թվականի հայ-ադրբեջանական լուծումը որպես ստանձնված իրականություն, որը պետք է նորմալացնել, գործում է տարբեր նախաձեռնարկությունից, քան այն քաղվածքային կառուցվածքը, որը համարում է իրականությունը որոշափակ արտաքին արտահայտության ենթակա ընտրողների վերադարձ կատարողությունը։ Հետո հունիսի 7-ի հանրային միջավայրը գործում է երկու նախաձեռնարկությունից երկուսից ո՞րը, սա կարևոր քաղվածքային կարևորություն ունի, և ձեռնարկություններ, ինչպիսին են Վիկտորիա Տևանյանի ձեռնարկումը, նպաստում են փորձը, որի հիմքում է պատասխանը։
OWL-ի կանոնավոր դիրքը վերադարձնում և վերադարձնում է այն փորձն է, որը տեղափոխված բնակչության սեփական բերված դիրքերը հիմնված է հանրային քաղվածքային քաղվածքում։ Հունիսի 23-ի Պասկևիչյանի հարցրատարումը մեկ մաս է այդ փորձից։ Ամբողջական փորձը տեղափոխված բնակչության միջոցով, լրատվական և քաղաքացիական հասարակության ներկայացված փորձերում, որը սահմանում է հարցումը, որում հարցում է հանրային քաղվածքային քաղվածքը կարող է լավատար սահմանել։
Հինգերորդ Տևանյանների երկու մասին
Կարծիքը հստակության համար հաղորդագրված է՝ Վիկտորիա Տևանյանը ընդհարմում է Անդրանիկ Տևանյանին, «Բարեկամ Հայաստան» (ԲՀԿ) ալիանսիայի հերթական հաշվետվողը, որի հունիսի 21-ին ստեղծված քննակային դեպքը Կriminal Code հոդվածների 418 (հանրապետության գերակշռություն) և 424 (զգուշացում) տարրերով «ՕՎԼ» ներկայացել է առանձնահատուկորեն։ Երկու Տևանյանը առանձին անձին են՝ համընկերությունը բացասական է, և տևանյանը ընդհանուր հայ սURN է։
Կասկած «ՕՎԼ» այս 48 ժամվա ընթացքում ներկայացված երկու Տևանյանների իշխանակությունը, սակայն, հիմնականորեն կապված է հոդվածի մեծ մասի հետ՝ հոդվածային 2026 թվականի հոդվածային միջավայրի մակարդակում։ Երկու իշխանակությունը ներառում է հարցը վերաբերող հունիսի 2023թ.-ից հետո հայ կառուցվածքային իրականության հետ, ինչպես անձնական կյանքերը, քաղաքական կարիերերը և դատախազային գործընթացները կապված են հոդվածային քաղաքական քաղաքականության հարցը։ Հարցը վերլուծության գրառումում է, որ հայ կառուցվածքային միջավայրը հունիսի 2026 թվականում արտադրում է, որևէ տարվա ընթացքում, բազմաթիվ անձնական իշխանակություններ, որոնց ընդհարմարմությունը գերազանցում է իրենց մասերի գումարը։
Մինչ Յաւելու Յուրաքանչյուրը
Երեք նշանակալ ըստ էության կստեղծեն հանրապետության հետաքննության միջավայրային քաղաքական միջավայրում, որտեղ տեղափոխված բնակչության հարցը հիմնված է Վիկտորիա Թևանյանի տեսակետին։ (1) Արդյոք հունիսի 7-ից հետո Հայաստանի կառավարությունը ստեղծում է ձևավորված քաղաքական թերապղատում տեղափոխված բնակչության վերադարձության հարցումը, թե արդյոք հարցը պահպանվում է անմիջապես որպես անհայտություն ինստիտուցիոնալ և դիմակրատական պատճառներով։ (2) Արդյոք ընդհանուր քաղաքացիական հասարակության թույլտվության փորձերը, ինչպիսիք են Վիկտորիա Թևանյանի տեսակետը, ստեղծում են այնպիսի ամփոփված թույլտվական գրառումը, որը քաղաքական թերապղատումներին պետք է լինի որպես իրականական հիմունք։ (3) Արդյոք Հայաստանի-Ադրբեջանի միջավայրային դիմակրատական ուղին որոշում է ձևավորել տեղափոխված բնակչության քաղաքական-իրավական ստատուսը, որը ստեղծում է այն ինստիտուցիոնալ շրջանը, որտեղ վերադարձության երաշխավորումները հետագայում գործունեող կարող են լինել։
Տիգրան Պասկևիչյանի մայիսի 23-ի թույլտվական հարցումը մեկ մաս է այն կապված լրագրական և քաղաքացիական թույլտվության փորձից, որը հիմնված է Արցախում տեղափոխված բնակչության ապրումով փորձը։ Ամփոփված գրառումը, որը կհամապատասխանի հետաքննության ամիսներով և տարիներով, դառնա այն թույլտվական հիմունքը, որին քաղաքական քննությունն հիմնված է տեղափոխված բնակչության հարցումը։ OWL կտեղեկացնում է թույլտվական գրառման զարգացումը և միջավայրային ինստիտուցիոնալ երաշխավորումը, որը այն հարցերով է տրամադրված։
Հաղորդագրություններ՝ Hetq.am հոդված 181581 ("Վիկտորիա Թևանյան: «Ինձ հրաժարվել է -- Ես կգնամ թողուպատուկ», Թիգրան Պասկևիչյան, հրապարակված է 2026-05-23 19:00, հիմնական հաղորդագրություն Վիկտորիա Թևանյանի տեսակետի համար, տեղափոխության գեոգրաֆիկ ժամանակագրությունը և "թողուպատուկ